معرفي نظام ارزیابی کیفیت آموزشی

مقدمه

    یکی از رسالتهای اصلی هر دانشگاه ، ارئقاء کیفیت آموزش است. ازجمله راههای تحقق این رسالت، ارزیابی از کیفیت آموزشی اعضای هیأت علمی یک دانشگاه است. برای ارزیابی کیفیت اعضای هیأت علمی یک دانشگاه، نظامهای ارزیابی متفاوتی رایج است. برخی ازنظامها از ویژگی خاصی برخوردارند، بدین معنا که برای هر درس یک پرسشنامه ارزیابی مناسب آن درس تهیه میشود که استاد در انتخاب بعضی از گویههای آن به نحوی دخالت دارد. دانشگاه شیراز برای ارزیابی کیفیت آموزشی اعضای هیأت علمی خود بر این اساس ، نظام جدیدی تدوین کرده است.

    نـظام ارزیابی کـیفیت آموزشی دانشگاه شیراز (که مختصراً ناکا نامیده میشود)، نظامی است رایانهای، با هدف کسب آگاهی از نظرات دانشجویان در باب روش تدریس اعضای هیأت علمی دانشگاه و همچنین در مورد ویژگیهای درسهائی که در دانشگاه تدریس میشود. در این نظام، که نوعی شیوه خود ارزیابی است، بخشی از گويههای پرسشنامه ارزيابی توسط استاد درس انتخاب ميگردد. استاد درس با انتخاب اين بخش از گويهها، خود به ارزيابی کيفيت تدريس خويش مي پردازد و از اين ارزيابی درجهت بهبود کيفيت تدريس خويش استفاده ميکند پرسشنامههای اين نظام دارای دو نوع گويه هستند :

الف- گويه های همگاني

   ب- گويه های اختصاصي

گويه هاي همگاني

گویههای همگانی خود به سه دسته تقسیم میشوند:

1)      گویههای همگانی دانشگاه: این گویهها جنبه عمومی دارند و برای تمام مدرسان دانشگاه یکسان میباشد. در حال حاضر 3 گويه به عنوان گویههای همگانی دانشگاه در نظر گرفته شده است. شورای آموزشی دانشگاه میتواند بر این تعداد بیافزاید.

2)      گویههای همگانی دانشکده: این گویهها توسط شورای دانشکده تعیین میشود و برای تمام اعضای یک دانشکده یکسان میباشد و به منظور مقایسه کیفیت تدریس مدرسان یک دانشکده تهیه میشوند.

3)      گویههای همگانی بخش: این گویهها توسط شورای بخش تعیین میشود و برای تمام اعضای یک بخش یکسان میباشد و به منظور مقایسه کیفیت تدریس مدرسان یک بخش تهیه میشوند.

    ب- گویههای اختصاصی

گویههای اختصاصی گویههایی هستند که استاد برای هر درس خود از میان گویههایی که در مخزن گويهها آورده شدهاند انتخاب میکند. این گویهها به منظور ارزیابی روش تدریس و ویژگیهای درس

از ديدگاههاي مختلف در نظر گرفته شده اند. حداکثر تعداد این گویهها در هر پرسشنامه که توسط یک استاد طراحی شده است برابر است با تفاضل تعداد گویههای همگانی از 25 .

(گویههای همگانیِ دانشگاه، دانشکده و بخش) - 25 = حداکثر تعداد گویههای اختصاصی

    روش اجرا:

1) استاد هر درس در فرصتهايی كه از قبل تعيين شده است (از شروع نيمسال تا زمان حذف نهايي) براي هر درس خود از طريق سيستم اتوماسيون دانشجويي دانشگاه شيراز(http://info.shirazu.ac.ir) از ميان گويههاي اختصاصي، تعدادي گويه كه به تشخيص خود متناسب با درس وشيوة تدريس خود ميباشند را انتخاب مينمايد .

2) دانشجويان هر درس در فرصتهايي كه براي آنها تعيين شده (از حذف نهايي تا شروع امتحانات) از طريق سيستم اتوماسيون دانشجويي دانشگاه شيراز(http://info.shirazu.ac.ir) به تكميل پرسشنامة ارزيابي كه قبلاً استاد براي آن درس خود تعيين نموده است، ميپردازد.

3) اطلاعات پرسشنامههاي تكميل شده، با اطلاعات عمومي از دانشجو(مانند بخش، رشته، سال ورود) و بدون درج مشخصاتي كه باعث شناسايي دانشجو شود، به server ويژهاي كه به اين منظور تهيه شده است، جهت تحليلهاي آماري انتقال داده ميشود. نتيجة تحليل از طريق سايت دانشگاه شيراز(http://info.shirazu.ac.ir) به اطلاع استاد و يا هر جاي ديگري كه استاد درس تقاضا نمايد، ارسال ميگردد.

قابل توجه همکاران هیأت علمی

از آنجائی که در این نیمسال(اول 85-84)، قرار است طرح ناکا به صورت آزمایشی اجرا شود، به جای گویههای همگانی دانشکده و بخش همان گویههای ارزیابی طرح قدیم به کار میرود. بدیهی است که ان شاء الله در ارزیابیهای نیمسالهای بعد، گویههای همگانی، مطابق طرح، توسط دانشگاه، دانشکده و بخش تعیین میشود. بنابراین هر عضو هیأت علمی در این نیمسال، می تواند در صورت تمایل، حداکثر تعداد 6 گویههای اختصاصی برای هر درس خود انتخاب کند. نتیجه تحلیل گویههای همگانی برای معاونت آموزشی و برای عضو هیأت علمی ارسال می شود اما، نتیجه تحلیل گویههای اختصاصی فقط برای عضو هیأت علمی ارسال میشود. در صورتی عضو هیأت علمی ، هیچ گویه اختصاصی برای درس خود انتخاب نکند، ارزیابی کیفیت آموزشی او فقط از گویههای قدیم انجام میشود.(اين گويه ها به طور مشروح در قسمت گويه هاي همگاني آمده است)